جئتُ رسول الله صلى الله عليه و آله و لَم آتِ الحجَر سمعت رسولَ الله صلى الله عليه و آله يقولُ : لا تَبُكوا علي الدّين إذا وليَه أهلُه و لكن ابكوا عليه إذا وليه غيرُ أهله « 1 » ؛ روزى مروان به قبر پيامبر روآورد و ديد مردى صورت خود را بر قبر نهاده ، مروان گردن او را گرفت و به او گفت : آيا مىدانى چه مىكنى ؟ گفت : آرى مىدانم وى كه ابو ايوب انصارى [ صحابى رسول خدا ] بود گفت : من نزد پيامبر آمده‌ام نه نزد اين سنگى كه بر قبر است . از رسول خدا شنيدم كه فرمود : اگر متولى امرِ دين ، اهليت داشته باشد بر تباهى دين گريه نكنيد ، لكن آن‌گاه بر اين امر گريه كنيد كه نااهل ، متولى امر دين شود . » اگر انسان جست و جو كند آثارى ديگر نيز از سيره صحابه به دست مىآورد . در آثار علماى اهل تسنن نيز از اين امور فراوان به چشم مىخورد مانند پرسش عبد الله بن احمد بن حنبل از پدرش كه مىپرسد : « سألتُهُ عَنِ الرَّجلِ يَمَسُّ منبرَ النَّبِي صلّي الله عليه [ وآله ] و سلم و يتبرّك بِمسِّه و يُقَبِّلُه و يفعلُ بِالقَبر مثل هذا أو نحو هذا يريد بذلك التقرّب إلي الله جلَّ وَعزّ ،

--> ( 1 ) - حاكم نيشا بورى ، المستدرك : ج 4 ، باب « الفتن الملاحم » : ص 12 .